Anna-Maria heeft gelijk

Alle mooie momenten vlinderen snel voorbij. Het geheugen hapert soms. Hiermee hoop ik gedachten, wilde plannen en mooie momenten te vangen.  Ik heet Anna-Maria. Italiaanse Amsterdamse met vele passies.

Mijn bedrijf Puur* Amsterdam en twee blonde zoontjes vullen mijn leven tot de rand. Edward is mijn lief en heeft soms ook gelijk. Ook ben ik social media star en twitter goeroe...tja hoe ver kun je gaan?

Reageren? Graag!

Heerlijk uitwaaien. Alleen die lucht van klamme voeten daarna is zo jammer... Waait u even mee?

Puur Amsterdam team.

 

Deze foto moest.

Ik schreef in oktober de allereerste nieuwsbrief. Hoe het nu gaat? Mijn standaard antwoord is ; `lekkerrrrrrrrrrr" met een dik aangezette l en een rollende rrrrr.

Samen met je man werken is zo onnatuurlijk niet. We houden elkaar scherp en we snappen elkaar zonder woorden. Hij is van de tabellen, bedragen, een woord een woord.  Ik  droom de dag door en ga van plan naar plan.

De nieuwsbrief was een pretje. Een hele nacht doordromen met op de achtergrond mijn lievelingsliedje van dit moment. Elke keer weer opnieuw op replay...klik, klik, klik. En het tikt zo lekkerrrrrr weg...

Hou van de woorden en het blije gevoel van dit lied. De mensen doen me denken aan mijn familie. Spontaan en patserig blij.   

Groot geluk. Elke dag opnieuw.

Het schiet al op.

We zijn inmiddels met voorlezen al bij Harry Potter vier. Sint Maarten is minder belangrijk dan voetbaltraining en ze verslaan me met schaken.

Arthur werd laatst negen en op kerstavond zitten we met slingers en taart naast de kerstboom en wordt Alexander acht. Oef,  wat gaat dit vlug.  Ik merk dat de eerste jaren van kinderen opvoeden vooral duwen en trekken is. Fysiek slopend, altijd paraat zijn...je reinste commando training.

Nu komen we in een andere fase. Ze veranderen langzaam... maar ik zie het elke dag scherper.   Nu gaat het mentaal steeds zwaarder worden. Ik moet nu eieren kopen met het cijfer 0 erop (beter), ik mag niet teveel grappen maken of uit de auto dingen roepen naar mensen (doe ik non-stop) en ik merk dat ze langzaam een eigen wereld krijgen waarin ik de persoon ben die moet zorgen dat alles recht blijft groeien...lichaam en geest.

En dat is ook heel mooi.

Comments

Ra, Ra... wat kocht ik bij Ikea?

 

Nog steeds stamp ik graancirkels in mijn huis uit pure frustratie. Niets is vast, niets is blijvend...maar toch durf ik het te roepen; het huis is bijna af!

Op de kop af drie jaar geleden ging mijn leven in tweedehands verhuisdozen. De kinderen gingen op een nieuwe school en de familie zwierf van plek zonder ziel naar plek zonder ziel.

Achteraf gezien was het slim en dom. Slim omdat we een huis hebben gevonden die past bij onze extreme karakters ( Edward en ik hebben ieder een eigen kant in het huis ;-)) Dom omdat ik op dit moment nog steeds tussen spijkers, latjes, boren en open stopcontacten zit.

Edward fluistert steeds zijn mantra als ik mok "Het komt goed, het komt goed, het komt goed." En ik wil hem zo graag geloven.

Hier de foto's van het huis tot nu toe. inclusief de nagel aan mijn doodskist. De keuken.

No Comment

 
Eerste vlek is er al.

eetkamer met Ikea kasten voor mijn verzamelwoede.

IJzeren zon is nog een discussiepunt. Ik wil een schilderij. Maar hij galmt zo lekker mee bij stemverheffing....

Hier word ik zo gelukkig van. Hou ervan als mensen elkaar blij maken.