Groot geluk. Elke dag opnieuw.
Het schiet al op.
We zijn inmiddels met voorlezen al bij Harry Potter vier. Sint Maarten is minder belangrijk dan voetbaltraining en ze verslaan me met schaken.
Arthur werd laatst negen en op kerstavond zitten we met slingers en taart naast de kerstboom en wordt Alexander acht. Oef, wat gaat dit vlug. Ik merk dat de eerste jaren van kinderen opvoeden vooral duwen en trekken is. Fysiek slopend, altijd paraat zijn...je reinste commando training.
Nu komen we in een andere fase. Ze veranderen langzaam... maar ik zie het elke dag scherper. Nu gaat het mentaal steeds zwaarder worden. Ik moet nu eieren kopen met het cijfer 0 erop (beter), ik mag niet teveel grappen maken of uit de auto dingen roepen naar mensen (doe ik non-stop) en ik merk dat ze langzaam een eigen wereld krijgen waarin ik de persoon ben die moet zorgen dat alles recht blijft groeien...lichaam en geest.
En dat is ook heel mooi.
''..en ik merk dat ze langzaam een eigen wereld krijgen waarin ik de persoon ben die moet zorgen dat alles recht blijft groeien...lichaam en geest.''
Prachtig verwoord!
Geplaatst door: | 18 november 2009 om 20:46